Nadrzędną potrzebą osoby doświadczającej przemocy domowej jest zaczęcie życia "od nowa", z jednym najważniejszym założeniem - ma to być życie bez przemocy. Celem interwencji jest przy tym udzielenie kobiecie i jej rodzinie wsparcia na różnych poziomach, wzięcie pod uwagę różnych aspektów życia. Krzyki świadczące o aktach przemocy i szczekanie psa za ścianą to dźwięki często traktowane przez sąsiadów w jednakowy sposób. Jedyną reakcją, jaką wywołują, jest zniecierpliwienie i irytacja, bo przeszkadzają w codziennych, domowych czynnościach albo podczas czytania książki przed zaśnięciem. Kiedy zapada wreszcie cisza, sąsiedzi mogą odetchnąć z ulgą, zupełnie nie zdając sobie sprawy z tego, że za ścianą rozegrała się tragedia. Przemoc wobec kobiet jest zjawiskiem ponad kulturowym. Pomimo ogromu problemu wiele kobiet nie zgłasza takich aktów przemocy i nie prosi o pomoc. W rezultacie staje się to ukrytym problemem. Celem naszych działań jest przerwanie milczenia i obojętności w stosunku do obserwowanej przemocy wobec kobiet. Zwykle słyszy się pytanie: “Czemu te kobiety tkwią w związkach pełnych przemocy? Czemu po prostu nie odchodzą?!” Tak naprawdę odpowiedź na to pytanie jest bardzo złożona. Często przerwanie tego rodzaju związku wiąże się z dodatkowym zagrożeniem bezpieczeństwa kobiety. Odejście może oznaczać bycie nękaną i życie w ciągłym strachu np. przed utratą prawa do opieki nad dziećmi. Jeśli osoba dokonująca przemocy wykorzystuje strategię przemocy ekonomicznej i zabiera pieniądze rodziny, odejście może prowadzić do dodatkowych trudności. Być może i Tobie zdarzyło się powiedzieć: „Nie rozumiem. Ja takiego dawno bym zostawiła!” / „Głupia jest. Ja to od razu kazałbym jej uciekać od niego jak najdalej!”. Nie jest to jednak takie proste. Wyróżnia się wiele „kategorii ofiar”. Kobiety te posiadają cechy sprawiające, że tkwią one w związku z oprawcą nawet długie lata. Osoby, które udzielają wsparcia osobom doświadczającym przemocy, powinny poznać sposób ich myślenia!